“HABITAR” de Jose Perozo en La Doce de Boiro

“HABITAR” de Jose Perozo en La Doce de Boiro

Nestra mostra podemos ver unha serie de esculturas que continúan parte da súa investigación persoal no eido das artes plásticas na que o artista indaga ao redor de cómo habitamos o noso propio corpo.

Para perozo é fundamental achegarse ao corpo entendido como “o que se mantén en esa fronteira que nos rodea á que chamamos pel” e onde “cada quen goberna intramuros desa linde con total soberanía”.

É dende ese lugar irredutible, onde Perozo conforma a súa teoría do exterior, e que identificamos como mundo.

De este xeito, o artista convídanos a realizar unha viaxe na que o íntimo e o social mistúranse na creación do propio hábitat. Precisamente “nesa ilusión subxectiva é onde se forman outras posibilidades de contrución”. Outras lóxicas que sirvan de base a unha realidade na que entendamos o corpo como un edificio, un fogar”.

HABITAR convídanos a volver a nós mesmos para así tomar consciencia do noso entorno, comprendendo o noso corpo como a máis definitiva das vivendas na que nunca morreremos.

A exposición poderase ver ata o vindeiro 23 de Outubro.

 

Galería La Doce

Descobre a Jose Perozo
“MOODS” de Delio Sánchez no Faro Vilán.

“MOODS” de Delio Sánchez no Faro Vilán.

Durante o mes de Agosto, no Faro Vilán de Camariñas, podemos disfrutar da última exposición “Moods” de Delio Sánchez.

Os horarios de visita son de martes a domingo de 11 a 14 e de 16 a 20 h.

.

.

Moods é una serie de arte abstracta pura, pero ademais en algunhas das obras se poden intuir paixases ou mariñas.

.

 

 

 

 

.

Obras de gran xestualidade, en técnicas mixtas, en pequeno e mediano formato.

“Moods” son estado de ánimo, que transitan por carreiros de abstractas paixases, nas que o pintor camiña sen brúxula. Unha obra de acción, de intuición, unha arte espontánea na que se aprecia o xesto da pincelada, grafismos ou petroglifos, unha nova derivada nesta obra na que Delio anda a investigar.

.

.

 

 

 

.

Delio Sánchez / obras
Improdutivas de María Lapido no Clem Café.

Improdutivas de María Lapido no Clem Café.

No Clem Café da Rúa de San Pedro 118 de Santiago de Compostela atopamos a exposición “Improdutivas”.

 

Improdutivas
Ao longo da historia tendemos a identificar como parcelas femininas espazos sen interese social ou incluso improdutivos, mesmo o imaxinario xerado pola historia da arte representa mulleres ou que se mostran pasivas ante a mirada do artista, ou que son obxectos de accións mínimas, como mirar pola ventá, camiñar polo campo, etc. As actividades das mulle actividades das mulleres non gozaron de recoñecemento, pero xustamente carecen deste recoñecemento por pertencer ao “mundo das mulleres” non por ser obxectivamente tarefas secundarias. Hoxe en día loitamos para que as mulleres ocupen espazos dos que se nos exclúe por costume e buscamos xustiza reparadora, facendo unha necesaria segunda lectura da historia. Nesta mostra invitamos á reflexión para dignificar á muller na súa esfera autorizada e así entender que non todo o que criamos como improdutivo é realmente accesorio. A pausa que se da no entorno privado é esencial, permite a reflexión, o autocoñecemento, a comunicación, a transmisión interxeracional de tradicións… Eses momentos e espazos do miúdo sentan as bases da nosa educación e a nosa saúde mental; xeran calidade de vida.

 

                          

 

…a idea xeral é que busco dignificar os espazos que tradicionalmente as mulleres estaban autorizadas a ocupar, non como espazos físicos, se non de xeito que identificamos ese imaxinario social a través de dúas bandas, a imaxe creada da muller pasiva a través da historia da arte, e as mulleres do noso entorno, no meu caso, amas de casa, que deron dignidade as súas tarefas no fogar, a cociña, o coidado do xardín, os momentos de pausa, conversa e a intencionalidade de compartir… que represento a través de imaxes do xardín da miña avoa, dos pratos da miña bisavoa, de mans en contacto co miúdo, cos insectos como metáfora da atención nos detalles, de mulleres coidadoras que tamén se coidan a sí mesmas...” María Lapido.